Veel mensen kennen het verhaal van de man die zwaardkunst wilde leren. Hij bezocht een beroemde leraar en vroeg “ hoe lang duurt het voordat ik bij u een zwaardmeester wordt?” De meester zei: “10 jaar.” Maar meester, zei de man, hoe lang duurt het als ik dan twee keer zo veel train? De meester keek hem aan en zei: “in dat geval duurt het 20 jaar”. De man keek de meester heel indringend aan en zei: “u begrijpt me niet, ik offer alles op en ik zal dag en nacht trainen, hoe lang duurt het dan?” De meester zuchtte en antwoordde : “dan zul je de zwaardkunst nooit leren.”

Dit verhaal lijkt nou niet bepaald een oproep om hard te werken en te trainen, trainen en nog eens trainen om je ergens meester in te maken. In de praktijk blijkt echter dat meesters in wat dan ook erg veel veel getraind hebben. Daar kwam ik in in de loop van de tijd wel achter. Het wonder gebeurt niet zo maar even na een intensieve les. De vraag is dus, hoe train je dan? En hoeveel uren en dagen?

Ik vroeg het ooit aan mijn Tai Chi leraar: “hoeveel uur moet ik nu thuis trainen?” Mijn leraar antwoordde: ”Je moet elke dag vijf minuten trainen en je mag zo veel trainen als je wil.” “Ja lekker”, dacht ik, “5 minuten dat is niets in vergelijking met een beroeps, zo wordt het nooit wat”. Later besefte ik dat het een geniaal antwoord was. Bij interne krijgskunsten is het afdwingen van een resultaat in tegenspraak met de beginselen. Damp stijgt, water gaat naar beneden, je hoeft daar niets voor te doen. Fangsong…… hoewel het natuurlijk wel fijn is als je goed begeleid wordt en geen verkeerde gewoontes aanleert.

In Tai Chi spreekt men over stilte in beweging. Dat begrip kun je op veel manieren uitleggen. Een van de verklaringen is dat je de beweging moet laten gebeuren en dus niet moet afdwingen. Afdwingen gaat namelijk dwars door je spierspanningen en weerstand heen. Dat kan alleen als je extern beweegt. Je wilskracht hoort niet in je acties te zitten. Je intentie is stil, je beweegt in en om de leegte: in die stilte gebeurt de beweging, je maakt hem niet. Door je trainingen af te dwingen leer je dit principe nooit.

Dus hoeveel nu te trainen? Je begint met waar je bent. Je intentie om te trainen is in eerste instantie natuurlijk noodzakelijk om überhaupt van de bank af te komen. Wilskracht of intentie is echter net als een spier, je kunt hem sterker maken, maar daar hou je het niet eeuwig op vol, het raakt uitgeput. Door dagelijks tenminste 5 minuten te trainen maak je gewoontes.

In de interne Taoïstische alchemie, train je vaak 100 dagen lang een specifieke oefening. 100 dagen betekent eigenlijk gewoon lang. Lang volhouden en vaak iets doen leidt tot gewoontes en patronen. Gewoontes maken wie je bent en waar je leven heen gaat. Gewoontes kosten op den duur geen energie meer. Tandenpoetsen doe je nu zonder al te veel nadenken, minstens dagelijks. De beloning is niet direct te meten, maar een beter gebit, ondanks ons zoetere dieet dan onze verre voorouders en dat tot op hoge leeftijd, is een hele grote prestatie.

Daarom: je moet, zeker in het begin, 5 minuten trainen. Daarna mág je, als het lekker loopt, best nog wel even doorgaan. Als het even meezit train je zo een paar uur. Het belangrijkste: laat het gebeuren, denk er niet over na. Lach, speel, geniet, ook als het even zwaar is. Als het zwaar is kan je het best even 5 minuten volhouden.

Veel train plezier

Karel Meijer